Menu Sluiten

8 februari was het dan eindelijk zo ver. Ik kon mijn valieske pakken en het grauwe grijze weer van Belgenland achter mij laten. Jammer maar helaas moest ik in Amsterdam de vlieger op en moest ik eerst nog een sneeuwstorm trotseren wetende dat ik naar het zonnige Spanje ging. Toen ik eindelijk op het vliegtuig zat en met enorm veel zin wou vertrekken riep de piloot “We gaan hier nog een paar uur staan het vliegtuig moet ontdooid worden”. Ja lap ze willen mij hier echt niet weg precies. Na uren in dat veel te klein stoeltje te hebben gezeten landen we eindelijk in Valencia. Het was ondertussen al laat en ik besloot de veel te dure taxi naar mijn accommodatie in Alzira te nemen. Zoals u leest verliep alles zeer vlot (sarcasme).

Eens in mijn appartementje aangekomen werd er mij al een fris pilske voorgeschoteld. Een betere aankomst kon niet. De volgende dag besloot ik het stadje te gaan verkennen. Ik liep in mijn T-shirt rond omdat ik juist uit een sneeuwstorm kwam. De locale mensen van Alzira in hun winterjassen keken deze toerist al maar raar aan “wat doet dieje paljas hier in zijn T-shirt” dachten ze.

Na een paar dagen wat doelloos te hebben rondgewandeld leerde ik wat nieuwe mensen kennen die ook voor het bedrijf IDEA werken, hetzelfde bedrijf waar ik mijn stage ga uitvoeren. Ik werd uitgenodigd op hun appartement en werd onmiddellijk door een Belgisch meisje uitgelachen toen ik de woorden “ik kom uit Limburg” uitsprak.  Dat begint hier al goed! Na een paar biertjes en een leuke kennismaking ging ik weer naar huis want ja … er is ook hier een avondklok, en ja … deze is om 22 uur.

Mijn week van vrijheid zat er op. Het werd tijd om mijn stage te beginnen. Ik vertrok naar mijn stagebedrijf in de vroege uurtjes en kwam goed op tijd aan, iets wat Spanjaarden niet kennen blijkbaar. Ik maakte kennis met mijn mentor, de baas van het bedrijf en de andere collega’s. Het waren allemaal zeer vriendelijke mensen, alleen verstonden sommige geen bal Engels en gaven mij alleen een vriendelijke glimlach en een “si, si, si”.

Ik ben ondertussen al enkele weken in Spanje en heb al heel wat geleerd over de Spaanse cultuur. Namelijk dat alles zeer tranquilo is en dat siesta het hoogtepunt van hun dag is. Hier moest zelfs deze Limburger even aan wennen. Verder heb ik nog een plezierige mededeling dat de terrasjes weer open zijn in Spanje. Ik kan de woorden ”Dos cervezas por favor” eindelijk gebruiken, zalig!  

Ik denk dat ik nu wel genoeg zever … gezever heb verteld in deze blog. Ik heb kort samengevat een interessante stage en super toffe mensen rondom mij van verschillende culturen die mijn verblijf hier een stuk leuker maken. Voor de mensen die twijfelen voor een buitenlandse stage te kiezen zou ik zeggen “twijfel zeker niet en doe het gewoon!”.

Je kapoen,
Elias.